نخستين آزاده شهرستان بشرويه گفت: در زندان‌هاي رژيم بعثي يكي از اسباب آزار و اذيت و شكنجه اسيران ايراني توهين به مقدسات، عقايد و امام راحل (ره) بود و اين اهانت نابخشودني حزب سبز براي من تداعي زندان‌هاي بعثيان بود.
حسن شاكري كه مدت هفت سال در زندان‌هاي رژيم بعث به سر برده است و به سبب مجروحيت و آسيب شديد ناشي از شكنجه‌ها، بعثيان مجبور به استرداد او در سال 67 شده‌اند امروز در گفتگو با خبرنگار فارس در بشرويه با محكوم كردن اهانت به امام راحل اظهار داشت: تمام شكنجه‌ها و ناملايمات و مصيبت اسارت به عشق انقلاب و امام (ره) براي ما شيرين و لذت بخش بود و هرگاه كه امواج اهانت به ساحت مقدس امام و انقلاب در اردوگاهي بيشتر مي‌شد براي ما نشانه‌اي بود كه رزمندگان اسلام با فرمان امام به پيروزي ديگري دست پيدا كرده‌اند.
وي گفت: ما عشق امام را در اعماق قلب خود حك كرده بوديم و اين عشق آنچنان جرأت و تواني به ما داده بود كه گاها بعثيان را تحت تأثير قرار مي‌داد و متوجه مي‌شدند كه شكنجه‌هايشان اين عشق و علاقه را بيشتر مي‌كند و نسبت به شكنجه‌ها گله‌اي هم نداشتيم، چون آنها دشمن بودند و ما مستقيم رو در روي آنها در حال جنگ بوديم.
اين آزاده ايران اسلامي در ادامه با اشاره به حوادث بعد از انتخابات و خوني كه گفتار و رفتار و اعمال سران فتنه و فريب خوردگان به دل عاشقان امام و انقلاب كرد و گفت: رنجي كه در ماه‌هاي اخير به دل ملت شد به نهايت بيشتر از شكنجه‌هاي صدام‌، زجرآور و كشنده‌تر بود و رفتار بي‌عقلانه آقاي موسوي و كروبي و همراهان آنها كه در نهايت منجر به اهانت به مقدس‌ترين وجود انقلاب شد و تمام دشمنان ما را در زير پرچم سبز امويشان جمع كرد، مطمئناً سبب ناراحتي و آزردگي شهدا، امام شهدا، جانبازان و ايثارگران شد.
شاكري افزود: به فرموده مولا و مقتدايمان مقام عظماي ولايت، صبر و شكيبايي پيشه مي‌كنيم و گوش به امر فرمان ايشان هستيم.
وي ادامه داد: اين فريب خوردگان، غافلان و منافقان بايد به خودشان مي‌آمدند و اينگونه از پشت به تمام اندوخته‌هاي معنوي يك ملت خنجر نمي‌زدند و به جاي اينكه شهادت بزرگ‌مرداني چون شهيد شوشتري آنان را غمناك كند بر گور بي‌جسد گريه كردند و به جاي بها دادن به عظمت خون شهدا، علم خونخواهي سناریوی ندا آقا سلطان‌ها را به نفع آمريكا و اسرائيل به دست گرفتند.
شاكري تصريح كرد: من به سهم خودم كه مطمئنا در برابر عظمت انقلاب و اسلام و ايران بسيار ناچيز و اندك است از عاملان اين خيانت بزرگ و شكست خوردگان عصباني نمي‌گذرم.