ملاعبدالله بن محمد توني بشروي، معروف به فاضل توني، عارف و فقيه و عالم قرن دهم و يازدهم شمسي در دوره صفويه بود و در مشهد مقدس ساکن و به تدريس و ترويج اشتغال داشت.

ملا عبدالله  نخست در مدرسه ملاعبدالله تستري در اصفهان و سپس در مشهد مقدس اقامت گزيد. سپس به زيارت عتبات رفت. مدتي نيز در قزوين با برادرش ملا احمد توني، به خواهش ملا خليل قزويني (كه با همديگر مودت داشتند)، اقامت گزيد و سرانجام در 29 آبان 1039 مطابق با شانزدهم ربيع الاول سال 1071 ه.ق در كرمانشاه، در ميانه راه سفر به عتبات عراق، وفات يافت. شيخ علي خان زنگنه حاکم کرمانشاه نزديک پل کهنه، وي را دفن و بر مزار او بقعه اي بنا کرد . اين بنا در زمان نامشخصي به کلي تخريب شده بود و در سال هاي اخير مقبره جديدي در مرقد ايشان احداث شد.

فاضل توني از علماي بزرگ و معروف زمان خود بود. شيخ حر عاملي (صاحب كتاب "وسائل الشيعه")، در كتاب امل الامل خود، درباره فاضل توني، او را مردي عالم و فاضل و ماهر و فقيه و صالح و زاهد و عابد خوانده است.

از ملاعبدالله بن محمد توني بشروي آثار ارزشمندي باقي مانده است:

* شرح ارشاد علامه (فقهي)

* الوافيه (اصولي)

* رساله اي در نماز جمعه (فقهي)

* حاشيه بر معالم الاصول (اصولي)

* تعليقات بر كتاب مدارك (فقهي)

* كتابي در تهذيب الحديث (رجالي)